Menu

“Verbreding geeft ons een extra inkomen”

Geschreven op 06 maart 2020.
Pieter D’Hooghe is meer dan enkel melkveehouder

Twee keer rijd ik voorbij het landbouwbedrijf van de familie D’Hooghe voor ik door heb dat het adres wél klopt. In tegenstelling tot de meeste landbouwbedrijven, ligt dit melkveebedrijf niet aan een landweg, maar vlak naast de plaatselijke lagere school. Een locatie die heel wat beperkingen inhoudt, maar die vooral ook kansen biedt, meent Pieter D’Hooghe.

In 2019 werd Pieter D’Hooghe verkozen tot de schoonste boer van Vlaanderen. Na zijn studies agro-biotechnologie – optie landbouw, natuurlijk – werkte Pieter eerst enkele jaren buitenshuis. Sinds 2018 zit hij voor 50% mee in het ouderlijk bedrijf. “Iedereen heeft zijn eigen verantwoordelijkheden, maar uiteindelijk doen we het werk wel samen. Ikzelf sta in voor het voederen, de kalveren en de robot.” En die robot, daar is iets bijzonders mee aan de hand. Want in tegenstelling tot de meeste melkveebedrijven, melkt Pieter deels met de robot, deels in de melkput. Een opstelling die vooral uit noodzaak is gegroeid. “Onze oude stal bood plaats aan 70 koeien en we wilden 30 ligboxen extra creëren. Maar dan zou de melkput te klein worden, en bovendien spendeerden we al elke dag vijf uur aan melken. Meer zou echt zwaar worden. Daarom kozen we ervoor om een nieuwe stal te bouwen voor 70 koeien, mét melkrobot. Die situatie werkt goed, vandaar dat we zo nog zeker enkele jaren willen voortdoen. We hebben de tijd die we in de melkput spenderen kunnen terugbrengen van vijf naar twee uur. Daar komt natuurlijk wel bij dat je zo’n zes keer per dag een kwartier bij de robot doorbrengt. Dat is nog veel tijd, maar het is fysiek veel minder belastend.” Met deze werkwijze kan Pieter groeien naar 150 melkkoeien en zo’n 80 stuks jongvee. Daarnaast is er nog de thuisverkoop en Pieters moeder houdt zich ook bezig met landbouweducatie, via schoolbezoeken aan het bedrijf. “Ook op het land hebben we tot nu toe bijna alles zelf gedaan. We hebben geïnvesteerd in de machines en we werken samen met Sint-Niklase machinering Simar. En we doen het graag. Maar bijvoorbeeld mest voeren, zullen we voortaan deels uitbesteden. Het is niet mogelijk om alles zelf te blijven doen.”

In het centrum

Het bedrijf is gelegen in het centrum van Nieuwerkerken-Waas. “Het is mijn grootvader die hier gestart is met een gemengd bedrijf: melkvee en varkens. De eerste vijftig meter van het bedrijf liggen effectief in een woonzone. Ons jongvee woont dus residentieel. We hebben nooit problemen gehad met de buren. Ons bedrijf ligt vlak naast een school. Wij helpen wel eens met het leegmaken van de groenafvalcontainers en als ze een van onze machines nodig hebben, steken we een handje toe. De mensen komen ook graag een kijkje nemen op de boerderij, en ze hoeven er niet ver voor te lopen.”

Zo’n locatie midden in het dorp leent zich natuurlijk zeer goed voor de rechtstreekse verkoop. “Wie graag melk koopt, kan langskomen tijdens het melken. Voor andere producten hebben we automaten. Zo verkopen we al onze aardappelen rechtstreeks. Hier aan huis in de automaat, en ook in een automaat die bij mijn grootouders staat. We verkopen ook ijs, maar daarvoor moeten de mensen aanbellen. Dat is eigenlijk historisch gegroeid. Vroeger leverden we een deel van onze melk aan een melkveehouder in de buurt, die zich had omgeschoold tot ijsmaker. Omdat hij zelf geen koeien meer had, kocht hij de melk voor zijn ijs bij ons. Intussen is zijn bedrijf overgenomen en wordt er geen verse koemelk meer gebruikt voor de ijsproductie. Maar de ijsverkoop op ons bedrijf is gebleven.”

Wij organiseren knuffelmomentjes op de boerderij.

“We moeten wel een extra inkomen zoeken naast het melkvee. Tot voor twee jaar hadden we varkens, maar de investering om hiermee te blijven verder doen, zou te zwaar gewogen hebben. In de stal waar vroeger de varkens zaten, heeft mijn moeder een lokaal gemaakt om klasjes te ontvangen die de boerderij willen bezoeken. Intussen hebben we ook diverse kleine erfdieren, speciaal om het voor de kindjes extra aantrekkelijk te maken. Tijdens het schooljaar organiseert mijn moeder rondleidingen voor klasjes. In de vakantieperiodes zijn er boerderijkampen en in de korte vakanties richten we knuffelmomentjes op de boerderij. Die duren meestal een half dagje. De inschrijvingen gebeuren online en de kampjes zijn snel helemaal volgeboekt. Deze momenten zijn heel erg in trek bij de kinderen uit de buurt. Op dat vlak is het echt wel een voordeel dat we hier zo dicht in het centrum zitten.

Af en toe is het ook lastig hoor. Wanneer we mest voeren houden we rekening met eventuele evenementen in het dorp. Dat wil zeggen dat we ons werk niet altijd kunnen doen wanneer het ons het beste uitkomt.”

Een deel van ons bedrijf ligt in een woonzone.

Blauwe bessen

In de automaten bij het landbouwbedrijf vind je ook blauwe bessen, naast de eigen aardappelen en de aardbeien, eieren en uien van bevriende landbouwers. De familie D’Hooghe begon enkele jaren geleden met de bessenteelt. “’t Is vooral een activiteit waar mijn broer en ik ons mee bezig houden. En dat is eerder toevallig gekomen. Een neef van ons had blauwe bessen als hobby. Toen hij van job veranderde, had hij hier geen tijd meer voor. Wij hebben 120 van zijn planten overgenomen en zijn vijf jaar geleden klein begonnen. Al vrij snel hebben we ons areaal verdubbeld, want er was veel vraag naar en onze rijen bleken te breed te staan. Nu hebben we er een rij tussen gezet en gebruiken we houtschors om het onderhoud te kunnen beperken. ’t Is heel leuk om te doen, maar het vraagt toch wel wat werk: onderhoud, snoeien en plekken. En dat in juni, juli en augustus, wanneer het ook net druk is met de vroege aardappelen.”
“Het eerste jaar dat we bezig waren met de blauwe bessen werden we ook wel met wat ziekten geconfronteerd. ’t Was iets nieuws, dus we moesten het ook zelf nog leren.”

Verbreding als noodzaak

“Als je inzet op één tak, kan je niet aan risicospreiding doen. Als het dan wat slechter gaat, moet je een lange, moeilijke periode overbruggen. En aan je eigen cijfers kan je wel werken, maar de prijs van de melk heb je niet in de hand. Verbreding helpt ons om dit een beetje op te vangen. Het leuke eraan is dat je doet wat je wil. Maar het vraagt wel een pak extra werk en tijd. Dat we kiezen om kinderen op onze boerderij te ontvangen, is geleidelijk ontstaan vanuit onze ligging naast de school hier. Naast bezoekboerderij zijn we overigens ook zorgboerderij. In totaal ontvangen wij hier elke week drie zorgboeren die ons helpen bij eenvoudige taken op het bedrijf.” 

De prijs voor melk heb je niet altijd zelf in de hand.


Dit artikel werd gepubliceerd in  Boer&Tuinder.  Voor het overnemen van artikelen uit Boer&Tuinder is steeds schriftelijke toestemming van de redactie nodig. Bronvermelding is altijd verplicht.