Menu

De getuigenis van Josée Ceyssens in Dorpen in 't Kwadraat - Neerrepen

Geschreven op 31 augustus 2020.
Josée Ceyssens is één van de bewoners die met vol enthousiasme deelnam aan het participatietraject "Dorpen in 't kwadraat" in Neerrepen. Zij deelt haar ervaringen uit het project.

Wat hield het project "Dorpen in 't kwadraat voor jullie in? Wat gebeurde er concreet?

Wij werden door de stad Tongeren uitgekozen om mee te werken aan het project “Dorpen in ’t kwadraat”. In het begin wisten we niet goed wat het zou worden. Met meer uitleg zijn we er dan toch toe gekomen. We hebben allemaal raamaffiches opgehangen met een oproep voor het startmoment. Daar zijn heel wat geïnteresseerden naartoe gekomen!

We organiseerden ons startmoment op Sinterklaas en we hadden hem dan ook uitgenodigd. Zo trokken we heel wat ouders en kinderen aan. We hebben dan ook het project uitgelegd aan alle aanwezigen.

Op voorhand waren we met een beperkt groepje al enkele keren samengekomen om wat dingen te bespreken. We hebben toen gewerkt rond hoe Neerrepen er zou uitzien in 2025,  hoe wij dit in gedachten hadden. Het Innovatiesteunpunt was hier toen ook aanwezig samen met iemand van de stad. Dat was een fijne samenkomst! We bekeken wat nog mogelijk is in het dorp op vlak van inwoners. Neerrepen is maar een klein dorpje van zo’n 100 huizen. In de nieuwe huizen wonen wel wat jonge mensen, maar er zijn ook veel inwoners van onze, de iets oudere generatie, en nog ouder. We hebben toen dingen bekeken op vlak van mobiliteit: bussen rijden hier niet, we hebben enkel de belbus. De kinderen hebben hier niets: geen school, geen jeugdbeweging… We hebben wel een KVLV-beweging en een wijkraad. De mensen die hierin zitten, zitten in beide groepen. We moesten dus iets doen aan ons buurthuis!

Ons buurthuis is een gebouw van de stad, het oude schoolgebouw. In de jaren ‘80 is dit opgeknapt door de mannen van het dorp. Dit werd gebruikt voor bijeenkomsten van onder andere de KVLV. De stad ging hier uiteindelijk niet meer in investeren. We hebben dan wel verwarming en een nieuw dak gekregen, maar voor de rest hebben we er altijd zelf in gewerkt. Om middelen te verzamelen, organiseerden we onder andere eetdagen.

Op dit moment ziet het er erg aangenaam uit. We hebben heel hard gewerkt rond het realiseren van een nieuwe zaal. Niet alleen wij, maar ook de jonge mensen uit het dorp hebben zich erg ingespannen. Dit zit nu wel wat in de koelkast, maar het wordt af en toe opgevolgd. Aan de buitenkant werd een klein hoekje ingericht met wat schors en boomstammen. We zijn hiervoor 4 avonden samengekomen tijdens de werksessies van het Innovatiesteunpunt. De opkomst is tijdens deze sessies vrij stabiel gebleven, zo hadden we een vaste kern. Al deze mensen hebben dan ook geholpen om de zaal op te frissen: de muren en deuren werden geverfd, er werden andere dingen opgeknapt…

Voor ons was dit zaaltje erg belangrijk. We hebben niets anders meer om samen te komen of een plaats waar we elkaar zien. Er is ook nog maar één keer per maand een misviering, dus daar zien mensen elkaar ook niet meer. Op termijn zou de kerk wel een nevenbestemming krijgen, daar zijn ze nu (juli 2019) nog mee bezig. Dit is ook uit het project te komen. Door ermee bezig te zijn, werd gedacht in de richting van een nevenbestemming voor de kerk. Bijvoorbeeld een zaal hieraan koppelen.

Dankzij “Dorpen in ’t kwadraat” werd het contact tussen de inwoners wel wat hersteld en vernieuwd. Het was een aanleiding tot nieuwe vriendschappen en mogelijkheden. We hebben mensen leren kennen waar we in eerste instantie minder contact mee zouden hebben. We hebben vooral jongere mensen aangetrokken en daar zijn we heel blij mee. Zij moeten het in de toekomst van ons overnemen.

Tijdens het slotmoment ‘Neerrepen feest’ waren er foodtrucks, is er een orkest komen optreden… Het was heel erg mooi weer en we hebben dan een soort route gedaan met de kinderen met verschillende spelen als tussenstops.

Om het project verder te zetten,  hebben we een nieuwe VZW opgericht. Hierin zitten de verenigingen, de kerkfabriek, de inwoners…

Wat was de rol van het Innovatiesteunpunt?

Het Innovatiesteunpunt had de leiding en was heel inspirerend. Ze gaven voorbeelden en hielpen ons vooruit. In het begin is het moeilijk en moet je wat op gang getrokken worden. Eens we vertrokken waren, ging het heel goed! Naast Jessie, leerden we ook Davy en Marieke kennen in het project. We kregen ook mensen van Kerkom op bezoek omdat zij ook gingen deelnemen aan het project.

Hoe is het Innovatiesteunpunt te werk gegaan in de sessies?

Het Innovatiesteunpunt stuurde ons niet in een bepaalde richting, maar heeft ons begeleiding gegeven. Ze hebben ons dorp in beeld gebracht en we bekeken samen welke mogelijkheden er waren op vlak van mobiliteit. We mochten alles zelf plaatsen op de uitvergrote kaarten en we mochten mee nadenken. In het begin was het wat onwennig maar na verloop van tijd kregen we er meer zicht op.

Het Innovatiesteunpunt heeft ons dus goed gestuurd, maar ze hebben ons wel ons eigen ding laten doen. We zijn heel blij met de opbrengst van het project, want het heeft wel veel teweeg gebracht. Het Innovatiesteunpunt is echt een meerwaarde geweest.

Op een bepaald moment maakte Jessie van het Innovatiesteunpunt ons attent op de wedstrijd ‘Dorpskracht’. We hebben ons hiervoor opgegeven en hebben ook de derde prijs gewonnen! We zijn toen naar Dadizele gereden, waar de hoofdprijs gewonnen werd, en daar mochten wij onze prijs in ontvangst nemen.

De samenwerking met het Innovatiesteunpunt is heel goed verlopen en we hebben er veel van opgestoken. Zelfs na het project blijft alles nog nazinderen en wordt er nog over “Dorpen in ‘t kwadraat” gesproken!